Bevolkingsdata lees

1. Natuurlike toename = geboortesyfer − sterftesyfer. 30 per 1 000 − 10 per 1 000 = 20 per 1 000.
2. Bevolkingsdigtheid = mense ÷ oppervlakte. 5 000 mense op 100 km² = 50 mense per km².
3. As die sterftesyfer hoër is as die geboortesyfer, en niemand trek in nie, krimp die bevolking.
4. Die bevolkingsgroeikoers word gewoonlik as ’n persentasie gegee: as niemand in- of uittrek nie, deel die natuurlike toename per 1 000 deur 10. 20 per 1 000 = 2% per jaar: 2 mense meer vir elke 100 mense elke jaar.

Vergelyk lande in ’n tabel om patrone te sien. Die land met die hoogste lewensverwagting, die laagste babasterftes en die meeste skoon water het gewoonlik die beste lewensomstandighede. As lewensverwagting van 55 na 65 jaar styg, is beter gesondheidsorg en skoon water die waarskynlikste rede.

• ’n Sensus is ’n amptelike telling van al die mense.
• ’n Ouerwordende bevolking: ’n groeiende deel van die mense is oud.

’n Feit kan met data getoets word: “Land A se lewensverwagting is 72 jaar.” ’n Mening is iemand se gevoel: “Land C is die lekkerste plek om te woon.” Goeie aardrykskundiges skei die twee.