Kaartlees en interpretasie

’n Kontoerlyn verbind punte van dieselfde hoogte bo seevlak (hoogte). Die hoogteverskil tussen twee lyne is die kontoerinterval. Die hoogste punt is die kruin; ’n hoogtepunt gee een punt se presiese hoogte.

• Lyne naby mekaar: ’n steil helling.
• Lyne ver uit mekaar: ’n sagte helling of plat land.
• By ’n vallei wys die kontoere se punte na hoër grond.
• ’n Plat gebied hoog bo seevlak is ’n plato; dun blou lyne is riviere en strome.

Gradiënt is die verhouding tussen die hoogteverandering en die afstand: hoe steil die land is. ’n Deursnit wys die vorm van die land langs ’n lyn, asof jy die heuwel deursny. ’n Stapper gebruik ’n topografiese kaart om te sien hoe steil die roete is.

• 1 : 10 000 wys die meeste detail; 1 : 1 000 000 is ’n kleinskaalse kaart.
• ’n Lynskaal bly korrek as die kaart vergroot of verklein word.
• Die peiling is die rigting van een punt na ’n ander in grade, kloksgewys vanaf noord gemeet (noord = 0°, oos = 90°, suid = 180°, wes = 270°).
• ’n Lugfoto is van bo geneem; ’n ortofotokaart is ’n lugfoto met kaartlyne. ’n Satellietbeeld wys hoe die grond regtig lyk; ’n kaart wys net wat jy nodig het.